Klasy ochronności urządzeń elektrycznych informują, w jaki sposób zrealizowano ochronę przed porażeniem prądem w przypadku uszkodzenia izolacji podstawowej lub kontaktu z częściami przewodzącymi.
- "II" to klasa ochronności, w której bezpieczeństwo zapewnia podwójna lub wzmocniona izolacja. Oznacza to, że konstrukcja urządzenia ogranicza możliwość pojawienia się niebezpiecznego napięcia na elementach dostępnych dla użytkownika bez polegania na uziemieniu ochronnym. W praktyce urządzenia klasy II zwykle nie wymagają przewodu ochronnego PE.
- "I" dotyczy urządzeń, w których ochrona przeciwporażeniowa opiera się m.in. na połączeniu części przewodzących dostępnych z przewodem ochronnym (uziemienie ochronne). Takie urządzenia typowo mają wtyczkę/instalację z przewodem PE i ich bezpieczeństwo zależy od poprawnego działania ochrony przez samoczynne wyłączenie zasilania.
- "III" odnosi się do urządzeń zasilanych napięciem bardzo niskim bezpiecznym (np. z transformatora bezpieczeństwa lub źródła SELV), gdzie ryzyko porażenia jest ograniczane głównie przez niski poziom napięcia zasilania, a nie przez uziemienie lub podwójną izolację.
Na egzaminach i w praktyce zawodowej kluczowe jest powiązanie symbolu umieszczonego na urządzeniu z właściwą klasą. Dla klasy II najczęściej spotyka się znak graficzny kojarzony z podwójną izolacją (często przedstawiany jako kwadrat w kwadracie), co pozwala szybko rozpoznać, że urządzenie nie powinno być "przerabiane" na klasę I przez dopinanie uziemienia, ani mylone z urządzeniami niskonapięciowymi klasy III.
W kontekście prac gazowniczych ma to znaczenie przy doborze elektronarzędzi i osprzętu w terenie: znajomość klas ochronności ułatwia ocenę ryzyka porażenia, poprawny dobór przedłużaczy/wtyczek oraz kontrolę, czy sprzęt jest używany zgodnie z jego przeznaczeniem i oznaczeniami producenta.
