Wyłącznik różnicowoprądowy ma zwykle na obudowie podane dwa kluczowe parametry:
- In – znamionowy prąd ciągły (maksymalny prąd obciążenia, jaki aparat może przewodzić w warunkach znamionowych),
- IΔn – znamionowy prąd różnicowy (prąd upływu, przy którym aparat ma zadziałać i wyłączyć obwód).
W zapisie typu 40/0,03 pierwsza wartość odnosi się do In, a druga do IΔn. Dlatego poprawna interpretacja to In = 40 A oraz IΔn = 0,03 A. Warto zwrócić uwagę, że 0,03 A = 30 mA – jest to typowa czułość wyłączników stosowanych jako ochrona dodatkowa przed porażeniem prądem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Opcje z 0,03 mA zawierają wartość o 1000 razy mniejszą od 0,03 A. Tak mała czułość nie odpowiada typowemu oznaczeniu spotykanemu na RCD w instalacjach odbiorczych; to klasyczny błąd jednostek.
- Opcje z 40 V są niepoprawne, ponieważ w takim oznaczeniu "40" nie opisuje napięcia znamionowego, tylko prąd znamionowy aparatu. Napięcie znamionowe wyłącznika jest podawane osobno i w praktyce ma inne typowe wartości niż 40 V.
- Opcja z "znamionowym prądem ciągłym 40 mA" jest nielogiczna praktycznie: 40 mA nie odpowiada prądom obciążenia chronionych obwodów i nie pasuje do zapisu 40/0,03 na aparacie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki i pamiętaj prostą zależność 1 A = 1000 mA. Jeśli w odpowiedzi pojawia się napięcie (V), a pytanie dotyczy parametrów RCD w zapisie 40/0,03, to najczęściej jest to dystraktor.
