Zagrożenie tąpaniami jest jednym z kluczowych zagrożeń naturalnych w górnictwie podziemnym. W praktyce kopalnianej konieczna jest jednolita klasyfikacja, ponieważ od przypisanego poziomu zagrożenia zależą m.in. wymagania dotyczące projektowania robót, profilaktyki, monitoringu sejsmicznego, a także organizacji pracy w rejonie.
Odpowiedź "3 stopni." jest poprawna, ponieważ wskazuje, że pokłady (lub ich części) zagrożone tąpaniami kwalifikuje się do określonej liczby stopni zagrożenia. Taki sposób opisu jest typowy dla zagrożeń dynamicznych górotworu: stopień ma odzwierciedlać nasilanie się ryzyka i potrzebę stosowania coraz bardziej rygorystycznych środków profilaktycznych.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo mieszają ten podział z innymi schematami klasyfikacji spotykanymi w górnictwie:
- "klas A i B." – literowe klasy często występują w innych ocenach/parametryzacjach (np. w różnych obszarach BHP lub w dokumentacji), ale nie opisują właściwego, liczbowego stopniowania zagrożenia tąpaniami w tym ujęciu.
- "4 kategorii." – sama idea "kategorii" i liczba 4 bywa typowa dla innych podziałów, co sprzyja pomyłce, jednak w tym pytaniu chodzi o klasyfikację stopniową, a nie o czterostopniowe "kategorie".
- "kategorii A, B, C." – to odpowiedź pozornie "urzędowa", bo zawiera literowe poziomy, ale jest niezgodna z wymaganym sposobem klasyfikacji w tym zakresie. Uczeń może ją wybrać przez skojarzenie z innymi zagrożeniami klasyfikowanymi literami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się zagrożenia dynamiczne (tąpania, wstrząsy górotworu), zwracaj uwagę, czy klasyfikacja jest opisana jako stopnie (liczbowe), czy jako kategorie/klasy (często literowe). To częste źródło pomyłek w testach.
