Promień krzywizny powierzchni soczewki (R) jest wielkością geometryczną opisującą "jak bardzo" dana powierzchnia jest sferyczna. W praktyce warsztatowej i kontrolnej dobór przyrządu zależy od tego, czy chcemy zmierzyć promień, czy raczej ocenić jakość powierzchni (odchyłki kształtu, falistość, błędy figury).
"Sferometr pierścieniowy" jest przyrządem przeznaczonym właśnie do pomiaru krzywizn powierzchni sferycznych. Jego konstrukcja (podparcie na pierścieniu i czujnik w osi) pozwala wyznaczać strzałkę ugięcia, a następnie obliczyć R z zależności geometrycznych. Dlatego ta odpowiedź jest typowym narzędziem do pomiaru promienia soczewki.
"Sprawdzian interferencyjny" (w ujęciu ogólnym) kojarzy się z interferometrią, która umożliwia bardzo czułą ocenę kształtu powierzchni przez analizę obrazu prążków interferencyjnych. Taka kontrola może służyć do wnioskowania o zgodności z wzorcem (np. płytką wzorcową lub inną powierzchnią odniesienia) i bywa wykorzystywana w kontroli elementów optycznych. Nie jest to jednak to samo co prosty, warsztatowy pomiar R, ale w praktyce może wspierać ocenę krzywizny w procedurach kontrolnych.
"Mikroskop autokolimacyjny" jest przyrządem do obserwacji i kontroli zjawiska autokolimacji, czyli powrotu wiązki/obrazu po odbiciu od zwierciadła lub powierzchni odbijającej przy odpowiednim ustawieniu. Stosuje się go m.in. do osiowania, kontroli kątów, prostopadłości i ustawienia elementów. Nie jest to klasyczny przyrząd do pomiaru promienia krzywizny soczewki.
"Luneta autokolimacyjna" również jest narzędziem autokolimacyjnym, czyli służy głównie do pomiarów kątowych i ustawczych (osiowość, równoległość, prostopadłość), a nie do bezpośredniego pomiaru promienia krzywizny powierzchni soczewki. Z tego powodu to ona pasuje do treści "nie można dokonać pomiaru promienia soczewki za pomocą…".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "promień soczewki", myśl o metrologii geometrii powierzchni (sferometr), a gdy pojawia się "autokolimacja" – o ustawieniu i kontroli kątów/osiowania.
