W zadaniu podano wymiary pomieszczenia: 20 m2 powierzchni i 2,4 m wysokości. Z punktu widzenia BHP kluczowe jest sprawdzenie, czy taka wysokość spełnia minimalne wymagania dla pomieszczeń stałej pracy, a jeśli nie – czy dana działalność mieści się w wyjątkach przewidzianych w § 20 rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów BHP.
Co do zasady wymagania dla pomieszczeń stałej pracy są wyższe (np. 3 m albo 3,3 m przy czynnikach szkodliwych). Przepis przewiduje także obniżenie do 2,5 m w określonych sytuacjach (np. małe zespoły i warunki kubaturowe). Jednak w tym pytaniu decydujący jest szczególny katalog pomieszczeń, dla których dopuszcza się jeszcze niższą wysokość – 2,2 m w świetle.
Zgodnie z § 20 ust. 3 pkt 2 dopuszcza się 2,2 m w świetle m.in. w: dyżurce, portierni, kantorze oraz kiosku (ulicznym, dworcowym i innym), a także na antresoli. Skoro pomieszczenie ma 2,4 m wysokości, to spełnia warunek dla tej kategorii. Dlatego poprawna jest odpowiedź: kiosk z prasą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Salon fryzjerski – to typowa działalność usługowa, niewymieniona w katalogu 2,2 m. Zwykle podlega ogólnym minimom lub ewentualnie wyjątkowi 2,5 m (jeśli spełnione są dodatkowe warunki), więc 2,4 m nie jest bezpiecznym minimum do przyjęcia w tym teście.
- Zakład szewski – podobnie jak fryzjer, jest usługą niewskazaną w wyjątku 2,2 m. Bez spełnienia przesłanek dla 2,5 m należałoby przyjąć wymagania ogólne, a więc wyższe niż 2,4 m.
- Sklep spożywczy – mimo że kojarzy się z handlem jak kiosk, nie jest "kioskiem" w rozumieniu wyjątku z § 20 ust. 3 pkt 2. Sklep to inna organizacja sprzedaży i inna kategoria pomieszczenia pracy, dlatego 2,4 m nie wystarcza na podstawie tego wyjątku.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o wysokość pomieszczeń najpierw sprawdź, czy odpowiedź należy do wprost wymienionych wyjątków (tu: kiosk). Jeżeli nie – dopiero wtedy analizuj warunki obniżenia do 2,5 m albo zasady ogólne.
