W zadaniu trzeba ustalić moment przejścia z wynagrodzenia chorobowego na zasiłek chorobowy w ramach jednego roku kalendarzowego. Dla pracowników, którzy ukończyli 50 lat, limit dni finansowanych jako wynagrodzenie chorobowe jest niższy niż standardowy, dlatego kluczowe jest uwzględnienie wieku (54 lata) i zsumowanie absencji z całego roku.
Krok 1: zsumuj dni wcześniejszego zwolnienia.
W okresie 01–10 marca pracownica była niezdolna do pracy przez 10 dni. Te dni "zużywają" część rocznego limitu wynagrodzenia chorobowego.
Krok 2: policz, ile dni limitu zostało.
Limit wynagrodzenia chorobowego dla pracownicy w tym wieku wynosi 14 dni w roku, więc po marcu pozostaje 14 − 10 = 4 dni.
Krok 3: przypisz dni z drugiego zwolnienia do pozostałego limitu.
Drugie zwolnienie trwa od 10 maja do 5 czerwca. Dni 10.05, 11.05, 12.05 i 13.05 to dokładnie cztery kolejne dni niezdolności do pracy w tym roku, które wypełniają pozostały limit (odpowiednio 11., 12., 13. i 14. dzień w limicie).
Wniosek: skoro 13 maja jest jeszcze ostatnim dniem limitu wynagrodzenia chorobowego, to zasiłek chorobowy przysługuje od dnia następnego, czyli od 14 maja.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Od 10 maja br." pomija fakt, że w maju pracownica nadal ma niewyczerpany limit wynagrodzenia chorobowego (zostały 4 dni po marcu).
- "Od 01 marca br." jest nieprawidłowe, bo początek pierwszego zwolnienia nie oznacza automatycznie prawa do zasiłku; na początku jest jeszcze wynagrodzenie chorobowe.
- "Od 02 czerwca br." wynika zwykle z błędnego liczenia lub mylenia zasad (np. traktowania dłuższej absencji jako warunku powstania prawa do zasiłku), a tu decyduje wyłącznie wyczerpanie limitu dni wynagrodzenia chorobowego w roku.
W praktyce kadrowo-płacowej warto zawsze prowadzić ewidencję dni absencji chorobowej narastająco w roku, bo to ogranicza ryzyko pomyłek przy naliczaniu listy płac.
