Kara pieniężna jest najsurowszą z typowych kar porządkowych w prawie pracy, dlatego nie może być nakładana "za wszystko", co pracodawca oceni jako niewłaściwe. Stosuje się ją tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych przepisami, związanych m.in. z bezpieczeństwem pracy i zachowaniami szczególnie ryzykownymi dla pracownika oraz otoczenia.
Odpowiedź "stawił się do pracy w stanie nietrzeźwości" jest właściwa, ponieważ nietrzeźwość w pracy realnie zwiększa ryzyko wypadku, błędów, szkód materialnych i zagrożeń dla innych osób. Z perspektywy BHP jest to zachowanie o wysokim stopniu niebezpieczeństwa, a więc typowa przesłanka do sięgnięcia po karę pieniężną.
Pozostałe odpowiedzi opisują zachowania, które mogą stanowić naruszenie obowiązków pracowniczych, ale nie zawsze uzasadniają karę pieniężną. "Nie usprawiedliwił nieobecności w pracy" oraz "nie potwierdził w przyjęty sposób obecności w pracy" to uchybienia porządkowe/organizacyjne; w praktyce częściej mieszczą się w lżejszych środkach dyscyplinujących, a nie w katalogu przesłanek do kary pieniężnej. "Nie przestrzegał ustalonej organizacji i porządku w pracy" również jest ogólną kategorią naruszeń, która sama w sobie nie przesądza o dopuszczalności kary pieniężnej, bo mogłaby prowadzić do nadużyć (zbyt szeroka interpretacja).
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: kara pieniężna jest wyjątkiem i wymaga szczególnej podstawy. Jeśli w odpowiedziach pojawia się zachowanie stwarzające bezpośrednie zagrożenie (jak nietrzeźwość), jest ono dużo bardziej prawdopodobnym kandydatem do tej sankcji niż naruszenia czysto formalne (lista obecności) czy ogólne uchybienia organizacyjne.
