Prądnica tachometryczna prądu stałego jest czujnikiem prędkości obrotowej: w typowym zakresie pracy jej napięcie wyjściowe rośnie wraz z prędkością. W praktyce oznacza to, że mając charakterystykę przetwarzania (wykres zależności napięcia od prędkości), można wyznaczyć prędkość silnika na podstawie zmierzonego napięcia.
W tym zadaniu punktem wyjścia są trzy pomiary napięcia: 7 V, 9 V, 11 V. Postępowanie jest zawsze takie samo:
- odszukać na osi napięcia wartość pomiaru (np. 7 V),
- poprowadzić odczyt do krzywej/prostej charakterystyki,
- z miejsca przecięcia odczytać na osi prędkości odpowiadającą wartość w obr/min,
- powtórzyć dla 9 V i 11 V.
Z przedstawionej charakterystyki odczyt daje kolejno 1050 obr/min, 1350 obr/min oraz 1650 obr/min. Taki zestaw jest spójny z monotonicznym wzrostem: większe napięcie odpowiada większej prędkości.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Odpowiedź "1150,900,650" maleje mimo rosnącego napięcia, co przeczy typowej charakterystyce tachoprądnicy (w dodatku sugeruje odczyt "wsteczny"). Odpowiedź "700, 900, 1100" zachowuje kierunek zmian, ale wartości są zbyt niskie względem odczytu z wykresu (błąd skali lub odczyt z innej podziałki). Odpowiedź "1700, 1350, 1000" miesza kolejność (pierwsza wartość jest najwyższa mimo najniższego napięcia), co zwykle wynika z pomylenia osi lub błędnego przypisania punktów.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz liczby, sprawdź opis osi i jednostki oraz oceń, czy wynik jest logiczny (czy rośnie wraz z napięciem). To prosta kontrola, która często eliminuje błędy odczytu.
