Proces, który wykorzystuje różnice w gęstości minerałów w mieszaninie nadawy, to wzbogacanie grawitacyjne. Istotą tej grupy metod jest to, że ziarna o większej gęstości (tzw. "cięższe") oraz o mniejszej gęstości ("lżejsze") mają różne prędkości opadania, inne zachowanie w strumieniu wody lub w ośrodku rozdzielającym. Dzięki temu można uzyskać rozdział na produkt bogatszy w składnik ciężki oraz produkt uboższy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania?
- "wzbogacanie elektryczne" nie bazuje na gęstości, tylko na właściwościach elektrycznych ziaren (np. przewodnictwie lub zachowaniu w polu elektrostatycznym). Różnica gęstości może współwystępować w surowcu, ale nie jest kryterium rozdziału tej metody.
- "wzbogacanie flotacyjne" (flotacja) opiera się głównie na właściwościach powierzchniowych i zwilżalności (hydrofobowość/hydrofilowość) oraz na przyczepianiu się ziaren do pęcherzyków powietrza. To inny mechanizm niż rozdział grawitacyjny.
- "wzbogacanie magnetyczne" wykorzystuje różnice podatności magnetycznej minerałów (czy są magnetyczne, paramagnetyczne, czy niemagnetyczne). Gęstość nie jest tu kluczową cechą rozdziału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się wprost gęstość, najczęściej chodzi o metody grawitacyjne. Gdy pojawia się zwilżalność lub pęcherzyki – flotacja; gdy magnes lub pole magnetyczne – separacja magnetyczna; a gdy ładunek/pole elektryczne – wzbogacanie elektryczne.
