Wskaźnik wykorzystania czasu pracy (tu: wózka widłowego) oblicza się jako stosunek czasu faktycznie zajętego pracą do czasu dostępnego w przyjętym okresie odniesienia. W zadaniu okresem odniesienia jest jedna doba, czyli 24 godziny.
Krok 1: ujednolicenie jednostek czasu. Czas załadunku jednego pojazdu wynosi 1 godzinę i 30 minut. W obliczeniach wygodnie zapisać to w godzinach dziesiętnych: 30 minut to połowa godziny, więc 1 h 30 min = 1,5 h.
Krok 2: obliczenie łącznego czasu pracy wózka w dobie. Skoro średnio w ciągu doby załadowywanych jest 12 pojazdów, a każdy załadunek zajmuje 1,5 h, to łączny czas zajętości wózka wynosi: 12 × 1,5 h = 18 h.
Krok 3: wyznaczenie wskaźnika. Doba ma 24 h, więc wskaźnik wykorzystania czasu pracy to: 18/24 = 0,75. Oznacza to, że wózek jest wykorzystywany do załadunku przez 75% doby.
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują? Wynik 0,60 odpowiadałby 14,4 h pracy na dobę, 0,50 oznaczałoby 12 h pracy, a 0,85 aż 20,4 h. Przy danych 12 załadunków po 1,5 h nie da się otrzymać takich czasów bez błędnego przeliczenia 1 h 30 min lub bez zmiany liczby pojazdów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zamień minuty na część godziny (np. 30 min = 0,5 h), potem policz czas łączny i dopiero na końcu podziel przez czas dostępny w okresie.
