W opisanej sytuacji mamy do czynienia z umową sprzedaży, czyli typową umową prawa cywilnego, w której strony wymieniają świadczenia: jedna strona przenosi własność rzeczy (i ją wydaje), a druga płaci cenę. Z tego powodu sprzedaż jest klasycznym przykładem umowy dwustronnie zobowiązującej (wzajemnej), ponieważ obowiązki powstają po obu stronach.
Odpowiedź "dwustronnie zobowiązującą." jest poprawna, bo w sprzedaży:
- po stronie sprzedawcy istnieje obowiązek wydania rzeczy oraz dokonania czynności prowadzących do przeniesienia własności (w zależności od rodzaju rzeczy i formy),
- po stronie kupującego istnieje obowiązek zapłaty ceny oraz – co do zasady – odebrania rzeczy.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- "nieodpłatną." – sprzedaż zakłada ekwiwalentność świadczeń (cena za rzecz). Umowy nieodpłatne to takie, w których jedna strona nie otrzymuje świadczenia wzajemnego (np. w niektórych konstrukcjach przekazania rzeczy bez zapłaty).
- "jednostronnie zobowiązującą." – w umowie jednostronnie zobowiązującej obowiązek spełnienia świadczenia spoczywa tylko na jednej stronie. Przy sprzedaży obowiązki mają obie strony, więc taka kwalifikacja jest nieprawidłowa.
- "użyczenia." – użyczenie dotyczy oddania rzeczy do bezpłatnego używania przez określony czas. W pytaniu wskazano zakup na podstawie umowy sprzedaży, a zakup wiąże się z zapłatą ceny, więc nie jest to użyczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się cena lub typowa czynność kupna, najpierw sprawdź, czy nie jest to sprzedaż (odpłatna, dwustronnie zobowiązująca). Gdy pojawia się bezpłatne używanie – rozważ użyczenie.
