W umowie sprzedaży występują co najmniej dwa zasadnicze, wzajemnie powiązane obowiązki stron. Sprzedawca ma obowiązek przenieść własność sprzedawanej rzeczy oraz ją wydać, natomiast kupujący ma obowiązek zapłacić cenę i rzecz odebrać. To powoduje, że sprzedaż jest typową umową dwustronnie zobowiązującą (obowiązki obciążają obie strony) oraz zwykle umową odpłatną (świadczenia mają ekwiwalent majątkowy: rzecz za cenę).
Odpowiedź "dwustronnie zobowiązującą." jest właściwa, bo w sprzedaży nie ma sytuacji, w której tylko jedna strona miałaby obowiązek świadczenia, a druga byłaby wyłącznie uprawniona. Nawet jeśli w praktyce najczęściej akcentuje się zapłatę ceny, równie istotny jest obowiązek sprzedawcy związany z przeniesieniem własności i wydaniem rzeczy.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "nieodpłatną." – sprzedaż zakłada cenę, więc ma charakter odpłatny; nieodpłatność jest typowa dla umów takich jak użyczenie lub darowizna.
- "jednostronnie zobowiązująca." – taki charakter mają umowy, w których obowiązek świadczenia spoczywa tylko na jednej stronie (druga jest jedynie uprawniona). Sprzedaż nie spełnia tej cechy, bo obowiązki ma i sprzedawca, i kupujący.
- "użyczenia." – użyczenie polega na oddaniu rzeczy do bezpłatnego używania na czas oznaczony albo nieoznaczony; nie jest to "zakup" i nie występuje cena.
W praktyce administracyjnej rozróżnianie tych pojęć pomaga w poprawnym informowaniu klientów i wstępnej kwalifikacji dokumentów (np. czy mamy do czynienia z nabyciem rzeczy, czy z jej nieodpłatnym udostępnieniem). Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: sprzedaż = rzecz za cenę (obowiązki po obu stronach), a użyczenie = bezpłatne korzystanie.
