To zadanie sprawdza umiejętność planowania zatrudnienia przy zmianie organizacji pracy na system zmianowy. Kluczowe jest założenie typowe dla takich zadań egzaminacyjnych: obsada na jednej zmianie pozostaje taka sama, a więc liczba pracowników rośnie proporcjonalnie do liczby zmian.
Krok 1: policz obsadę na jedną zmianę.
Skoro przedsiębiorstwo pracuje w systemie dwuzmianowym i zatrudnia 30 pracowników, to średnia liczba pracowników "na zmianę" wynosi:
30 / 2 = 15.
Krok 2: wyznacz zatrudnienie potrzebne dla 3 zmian.
Jeżeli uruchamiamy system trójzmianowy i chcemy utrzymać obsadę 15 osób na zmianę, to łączne zapotrzebowanie wyniesie:
15 × 3 = 45 pracowników.
Krok 3: policz, o ile trzeba zwiększyć zatrudnienie.
Firma ma obecnie 30 pracowników, a potrzebuje 45, więc różnica to:
45 − 30 = 15. Zatem poprawna odpowiedź to: O 15 osób.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- O 10 osób – wynika zwykle z "zgadywania" lub błędnego założenia, że trzecia zmiana wymaga znacznie mniejszej obsady, mimo że w zadaniu nie podano takiej informacji.
- O 20 osób – częsty błąd przeliczenia proporcji (np. mylenie 2→3 jako wzrost o "2/3" bez kontroli wyniku liczbowego) albo nieuwzględnienie, że pytanie dotyczy przyrostu, nie stanu końcowego.
- O 25 osób – zwykle efekt pomylenia obliczeń: ktoś wyznacza 45, ale odejmuje błędnie lub myli się w dzieleniu na obsadę zmianową.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się przejście z 2 na 3 zmiany i brak dodatkowych danych, najbezpieczniej przyjąć proporcję: zatrudnienie rośnie w stosunku 3/2, a następnie policzyć różnicę.
