Trzeba policzyć minimalną powierzchnię w rzucie na posadzkę (m²), zakładając brak luzów manipulacyjnych, czyli bez korytarzy, przejazdów i odstępów.
1) Skrzynie (mogą być piętrzone w dwóch warstwach)
Skoro można układać skrzynie w 2 warstwach, to na podłodze potrzebujemy miejsc dla połowy skrzyń (druga połowa stoi na pierwszej).
• liczba "miejsc" na posadzce: 22 / 2 = 11
• powierzchnia: 11 × 1,2 m² = 13,2 m²
2) Beczki (nie mogą być piętrzone)
Zakaz piętrzenia oznacza, że każda beczka zajmuje osobną powierzchnię składowania na posadzce.
• powierzchnia: 4 × 1,4 m² = 5,6 m²
3) Suma minimalna
Łączna minimalna powierzchnia to suma obu części:
13,2 m² + 5,6 m² = 18,8 m².
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wyniki większe mogą wynikać z nieuwzględnienia piętrzenia skrzyń (policzenia 22 × 1,2 = 26,4 m²) albo z dodania dodatkowych zapasów powierzchni, choć w zadaniu wprost wskazano "bez uwzględniania luzów manipulacyjnych".
- Wyniki bardzo duże zwykle biorą się z podwójnego doliczenia warstw (np. potraktowania piętrzenia jako potrzeby większej powierzchni zamiast mniejszej) lub z błędów rachunkowych na liczbach dziesiętnych.
- Każdy wynik niebędący 18,8 m² oznacza, że nie zastosowano poprawnie jednego z dwóch warunków: skrzynie w 2 warstwach oraz beczki bez piętrzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o piętrzeniu zawsze rozdziel ładunki na te, które można układać warstwowo, i te z zakazem. Najpierw policz "miejsca na posadzce", a dopiero potem przemnóż przez powierzchnię na sztukę.
