W zadaniach z kalkulacji kosztu wytworzenia przy współwystępowaniu produkcji zakończonej i produkcji niezakończonej kluczowe jest zastosowanie jednostek ekwiwalentnych. Dzięki temu częściowo przetworzone wyroby (produkcja w toku) można porównać z wyrobami gotowymi i poprawnie rozliczyć koszty okresu.
Krok 1: ustalenie produkcji ekwiwalentnej
Wyroby gotowe C: 600 szt. liczy się w 100%, bo są zakończone.
Wyroby niezakończone C: 800 szt. o stopniu przetworzenia 50% przelicza się na ekwiwalent: 800 × 0,5 = 400 jednostek ekwiwalentnych.
Krok 2: suma jednostek ekwiwalentnych
Łączna produkcja ekwiwalentna wynosi: 600 + 400 = 1000 jednostek ekwiwalentnych. To jest właściwy mianownik do wyliczenia kosztu jednostkowego, jeśli tabela zawiera koszty dotyczące tej samej "puli" produkcji C w danym okresie.
Krok 3: wyliczenie kosztu jednostkowego
Sumuje się koszty wskazane w tabeli (np. koszty bezpośrednie i pośrednie przypisane do wyrobu C zgodnie z poleceniem), a następnie dzieli przez 1000 jednostek ekwiwalentnych. Wynik dzielenia daje jednostkowy koszt wytworzenia wyrobu gotowego C, który w tym zadaniu wynosi 54,00 zł.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 50,00 zł i 40,00 zł często wynikają z pominięcia części kosztów z tabeli albo z błędnego (zbyt dużego) mianownika, np. przyjęcia 600+800 bez przeliczenia stopnia przetworzenia.
- 56,00 zł bywa skutkiem zastosowania zbyt małego mianownika, np. nieuwzględnienia produkcji w toku albo błędnego przeliczenia 800 szt. × 50%.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaczniesz liczyć, zawsze zapisz dwa wiersze: "produkcja zakończona (100%)" oraz "produkcja w toku × stopień przetworzenia". To najprostszy sposób, by nie pomylić mianownika w kalkulacji kosztu jednostkowego.