W metodzie FIFO (pierwsze przyszło, pierwsze wyszło) przyjmuje się, że do rozchodu wydawane są w pierwszej kolejności te materiały, które zostały najwcześniej przyjęte do magazynu. Ma to kluczowe znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy przedsiębiorstwo ewidencjonuje materiały według zmiennych cen zakupu, czyli każda partia może mieć inną cenę jednostkową.
Aby obliczyć wartość rozchodu tkaniny lnianej potwierdzonego dowodem RW z dnia 16.05.2017 r., należy wykonać następujące kroki:
- Ustalić w kartotece, jaka ilość została rozchodowana w tym dniu na podstawie wskazanego RW.
- Sprawdzić, jakie warstwy zapasu (partie) były dostępne przed rozchodem: ich ilości oraz ceny jednostkowe wynikające z przychodów.
- "Rozliczyć" rozchód kolejno od najstarszej partii: najpierw wykorzystać ilość z pierwszego przyjęcia, a jeśli jest niewystarczająca, przejść do kolejnego przyjęcia itd.
- Dla każdej wykorzystanej partii policzyć wartość cząstkową jako ilość × cena jednostkowa, a następnie zsumować wartości cząstkowe.
Odpowiedź "5 000,00 zł" jest zgodna z zasadą FIFO, czyli wynika z przypisania rozchodowanej ilości do najstarszych dostępnych partii w kartotece, aż do pełnego pokrycia rozchodu z RW.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne? "4 500,00 zł" zwykle pojawia się, gdy pomija się część rozchodu lub przyjmuje zbyt niską cenę dla jednej z partii. "3 000,00 zł" może wynikać z policzenia wartości tylko z jednej warstwy zapasu, mimo że ilość z RW wymaga przejścia na kolejne partie. "6 000,00 zł" bywa skutkiem zastosowania nowszej (droższej) ceny dla całego rozchodu, czyli podejścia sprzecznego z FIFO.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj, czy suma ilości "zdjętych" z partii dokładnie równa się ilości z RW, i dopiero wtedy akceptuj wynik wartościowy.
