W kontroli jakości druku offsetowego jednym z podstawowych pomiarów jest gęstość optyczna. Jest to wielkość związana z tym, jak dużo światła odbija (lub pochłania) zadrukowane pole, co w praktyce przekłada się na ocenę krycia i pośrednio na ilość podanej farby w danym kolorze. Do takich pomiarów wykorzystuje się przyrządy densytometryczne (densytometr), często przykładane do pól kontrolnych na arkuszu.
Odpowiedź "gęstości optycznej." jest poprawna, bo właśnie tę wielkość typowo mierzy się urządzeniem pokazywanym na zdjęciach egzaminacyjnych jako niewielki, ręczny miernik do kontroli odbitki (pomiar na polach apli/rastrowych w pasie kontrolnym).
- "trwałości tonera." jest niepoprawne, ponieważ toner jest charakterystyczny dla druku elektrofotograficznego. Ocena trwałości (np. odporności na ścieranie) wymagałaby testów mechanicznych/chemicznych lub metod oceny przyczepności, a nie typowego pomiaru densytometrycznego.
- "zaklejenia podłoża." nie jest typową wielkością mierzoną takim przyrządem. Zaklejanie/odporność na wchłanianie lub zachowanie podłoża ocenia się innymi próbami (np. obserwacją, testami właściwości papieru), a nie bezpośrednim pomiarem gęstości optycznej.
- "pasowania kolorów." odnosi się do zgodności nałożenia kolejnych barw (rejestru). Ocenia się je przez obserwację znaków pasowania, lupę/pomiar rejestru lub systemy kontroli w maszynie, a nie przez sam pomiar gęstości optycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz ręczny miernik przykładany do zadrukowanego pola kontrolnego, najczęściej pytanie dotyczy gęstości optycznej (densytometria) albo barwy (spektrofotometria). Kluczowe jest rozróżnienie, czy w treści pada "gęstość"/"densytometr", czy raczej "barwa"/"różnica barwy"/"profil".
