Tolerancje geometryczne na rysunku wykonawczym opisują dopuszczalne odchyłki geometrii elementu, które nie wynikają wyłącznie z tolerancji wymiarów liniowych. Jedną z podstawowych tolerancji kształtu jest tolerancja płaskości. Określa ona, jak bardzo rzeczywista powierzchnia może "falować" lub odchylać się od idealnej płaszczyzny. W praktyce ma to znaczenie m.in. dla powierzchni montażowych, przylgni, prowadnic i miejsc, gdzie wymagana jest równomierna styczność.
Odpowiedź "płaskości" jest poprawna, ponieważ przedstawiony na rysunku symbol (umieszczany w ramce tolerancji) odnosi się do oceny równości powierzchni w sensie płaskości, a więc do cechy kształtu. Tolerancja płaskości jest z definicji tolerancją, którą można rozpatrywać bez konieczności odnoszenia do bazy (choć sposób pomiaru może wykorzystywać odniesienia pomiarowe).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "pozycji" dotyczy tolerancji położenia (lokalizacji elementu/osi względem układu baz). To inna grupa tolerancji niż kształt powierzchni; stosuje się ją np. do osi otworów, kołków i elementów ustalających.
- "zarysu" odnosi się do tolerancji profilu (zarysu linii lub powierzchni). Profil opisuje dopuszczalne odchyłki całego kształtu krzywej/powierzchni względem profilu teoretycznego, a nie samej płaskości.
- "owalności" jest tolerancją kształtu, ale dotyczy głównie elementów obrotowych (np. wałków, otworów) i ocenia odchyłkę przekroju od koła. Nie opisuje nierówności płaszczyzny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy symbol dotyczy kształtu (płaskość, okrągłość, walcowość) czy położenia (pozycja) lub profilu (zarys). Takie grupowanie znacząco zmniejsza liczbę pomyłek przy rozpoznawaniu oznaczeń.
