Poprawna jest odpowiedź "głowica olejowa napowietrzna". Z rysunku wynika, że jest to element kończący kabel i wyprowadzający go na zaciski przyłączeniowe: w dolnej części widać pojedynczy wlot do korpusu, a u góry metalowe trzpienie zaciskowe. Taka funkcja (zakończenie kabla) jest charakterystyczna dla głowicy, a nie dla mufy, która łączy dwa odcinki kabla i typowo ma dwa wejścia.
O tym, że to wariant napowietrzny (zewnętrzny), świadczą izolatory z wyraźnymi kloszami/talerzami (kilka poprzecznych "daszków" na każdym izolatorze). W rozwiązaniach zewnętrznych klosze spełniają dwie praktyczne funkcje:
- utrudniają spływ wody po powierzchni izolatora podczas opadów,
- wydłużają drogę upływu, co poprawia odporność na zawilgocenie i zabrudzenia.
Odpowiedź "głowica olejowa wnętrzowa" jest nieprawidłowa, bo głowice do wnętrz są zwykle bardziej kompaktowe, a ich izolatory są gładkie lub tylko lekko żebrowane – nie wymagają dużych kloszy chroniących przed deszczem.
Odpowiedź "mufa żeliwna przelotowa" jest błędna, ponieważ mufa służy do połączenia dwóch odcinków kabla (złącze przelotowe), a nie do zakończenia i wyprowadzenia na zaciski. Dodatkowo mufa nie ma typowego układu trójramiennego z izolatorami zakończonymi trzpieniami.
Odpowiedź "mufa z rur termokurczliwych" także nie pasuje z tego samego powodu funkcjonalnego (łączenie, nie zakończenie) oraz ze względu na technologię: w termokurczu nie występują masywne izolatory z kloszami jak na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij "głowica czy mufa" (liczba wejść i obecność zacisków), a dopiero potem "napowietrzna czy wnętrzowa" (kształt izolatorów i klosze związane z opadami i wilgocią).
