W kontroli interferometrycznej powierzchni (także cylindrycznej) obserwuje się prążki interferencyjne, które powstają wskutek interferencji światła w szczelinie powietrznej między wzorcem a badaną powierzchnią. Układ prążków jest związany z różnicą dróg optycznych, a więc z odchyłką kształtu/krzywizny.
W tym typie zadania liczba N jest zdefiniowana jako liczba prążków liczona od strefy kontaktu (obszar centralny bez prążków) do krawędzi w jednym kierunku. Jest to ważne, ponieważ obraz bywa symetryczny: prążki mogą występować zarówno "nad" jak i "pod" centrum, ale definicja N nie każe ich sumować.
Na przedstawionym obrazie widać po trzy prążki w górnej części i po trzy prążki w dolnej części, symetrycznie względem strefy centralnej. Zgodnie z konwencją pomiarową odczyt wykonuje się jednostronnie (od środka do brzegu), dlatego poprawny wynik to N = 3.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Odpowiedzi z inną liczbą niż 3 nie zgadzają się z bezpośrednim zliczeniem prążków od centrum do krawędzi. Szczególnie podchwytliwe jest wskazanie N = 6: odpowiada ono całkowitej liczbie widocznych prążków w całym polu (góra+dół), co jest typowym błędem interpretacyjnym. W praktyce warsztatowej poprawne, konsekwentne liczenie od strefy kontaktu pozwala porównywać wyniki między pomiarami i unikać zawyżania odchyłki.
- Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź strefę kontaktu/zerowej różnicy dróg, a dopiero potem licz prążki do krawędzi w jedną stronę.
