W pomiarze szczegółów sytuacyjnych metodą ortogonalną (zwaną też metodą domiarów prostokątnych) położenie szczegółu określa się względem wybranej linii pomiarowej. Na szkicu polowym typowo widać:
- odległości odkładane wzdłuż linii (domiary podłużne),
- odległości odkładane prostopadle do tej linii (domiary poprzeczne),
- zaznaczenie prostopadłości (np. znaki kąta prostego) lub układ geometryczny wskazujący na domiary prostopadłe.
Dlatego odpowiedź "ortogonalną" jest właściwa, jeśli szkic przedstawia właśnie taki sposób wyznaczania szczegółów.
Odpowiedź "biegunową" dotyczy sytuacji, gdy szczegóły wyznacza się z jednego stanowiska na podstawie kierunku (kąta) i odległości. Na szkicu częściej pojawiają się promienie wychodzące ze stanowiska, oznaczenia kierunków lub nawiązania do odczytów kątowych.
Odpowiedź "wcięć liniowych" byłaby poprawna przy wyznaczaniu punktu jako przecięcia odległości mierzonych z dwóch (lub więcej) punktów nawiązania, co zwykle daje na szkicu dwie linie/łuki lub dwie odległości odnoszone do różnych punktów bazowych.
Odpowiedź "przedłużeń konturów" odnosi się do sytuacji, gdy przebieg granic/elementów liniowych odtwarza się przez ich kontynuację (przedłużenie) w terenie; nie jest to charakterystyczny zapis domiarów prostokątnych i zwykle nie stanowi samodzielnej metody pomiaru punktów szczegółów w sensie jak ortogonalna czy biegunowa.
Na egzaminie warto nauczyć się rozpoznawać metodę po "języku" szkicu: prostopadłe domiary → ortogonalna; promienie od stanowiska → biegunowa; dwie niezależne odległości do punktów nawiązania → wcięcia.
