W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "kompresji stratnej lub bezstratnej", czyli format ma dopuszczać oba podejścia (w zależności od potrzeb) w ramach swojej specyfikacji i praktyki zapisu.
TIFF jest formatem kontenerowym: może przechowywać dane obrazu zakodowane różnymi metodami. W praktyce spotyka się w nim kompresje bezstratne (stosowane, gdy priorytetem jest zachowanie pełnej jakości, np. w archiwizacji i poligrafii) oraz również możliwość użycia kompresji stratnej (np. przez zapis danych JPEG wewnątrz TIFF), gdy liczy się zmniejszenie rozmiaru pliku kosztem części informacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku?
- PNG zaprojektowano jako format bezstratny; jego typowa kompresja ma zachować dane piksel po pikselu. To dobry wybór m.in. dla grafiki z przezroczystością, ale nie realizuje kompresji stratnej zgodnie ze specyfikacją formatu.
- JPG (JPEG) jest kojarzony z kompresją stratną i najczęściej właśnie tak jest używany w fotografii i w sieci. Standardowe zastosowanie nie obejmuje trybu bezstratnego, więc nie spełnia wymogu "stratnej lub bezstratnej" jako elastycznego wyboru w obrębie formatu.
- PSD to format roboczy do edycji (warstwy, obiekty, ustawienia). Może stosować kompresję bezstratną dla danych, ale nie jest formatem przeznaczonym do zapisu obrazu w trybie kompresji stratnej jako docelowego pliku wymiany/archiwizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się format "kontenerowy" (jak TIFF), często wygrywa w pytaniach o różne możliwe metody kompresji w jednym typie pliku.
