W integrowanej ochronie roślin (IPM) kluczowa jest hierarchia postępowania: najpierw ogranicza się ryzyko pojawu szkodników i ocenia sytuację w uprawie, a dopiero na końcu sięga po metody chemiczne. Celem jest skuteczność przy jednoczesnym zmniejszeniu presji na środowisko, organizmy pożyteczne oraz ryzyka uodpornienia populacji szkodników.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Stosowanie pestycydów jako pierwszego kroku w zwalczaniu szkodników" jest sprzeczne z podejściem IPM, bo pomija etap profilaktyki i rozpoznania problemu. W IPM zabieg chemiczny powinien być rozwiązaniem ostatecznym – stosowanym po rozważeniu innych metod i po stwierdzeniu rzeczywistej potrzeby działania (np. po lustracji i ocenie nasilenia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Wybór roślin odpornej na lokalne szkodniki" – to działanie profilaktyczne. Zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia szkód i jest zgodne z IPM, bo ogranicza konieczność interwencji.
- "Regularne monitorowanie ogrodu w celu wczesnego wykrywania szkodników" – monitoring (lustracje) jest fundamentem IPM. Bez obserwacji łatwo wykonać zbędny zabieg albo zareagować za późno.
- "Używanie naturalnych wrogów szkodników do ich zwalczania" – metody biologiczne (wspieranie/introdukcja organizmów pożytecznych) należą do metod preferowanych w IPM, bo są selektywne i ograniczają chemizację.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "oprysk/pestycyd jako pierwszy wybór", a obok są działania typu profilaktyka, monitoring lub metody biologiczne, to w IPM najczęściej właśnie "chemia na start" będzie najmniej zgodna z zasadami.
