W tabeli podano trzy cechy pozwalające rozpoznać grunt: uziarnienie (grubo-/małoziarnisty), spoistość ("spaja się"/"nie spaja się") oraz przepuszczalność wody.
Odpowiedź "Ił" pasuje do zestawu cech: małoziarnisty (bardzo drobne cząstki), mocno spaja się (grunt spoisty, wykazuje kohezję) oraz mało przepuszczalny dla wody (drobne pory utrudniają filtrację). To typowy opis gruntu ilastego, który w robotach ziemnych bywa kłopotliwy m.in. ze względu na podatność na uplastycznienie i utrudnione odwodnienie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Głaz" nie jest rodzajem gruntu w sensie uziarnienia (to pojedynczy duży okruch/skala). Nie opisuje się go jako "małoziarnisty" ani jako materiał o typowej spoistości gruntu.
- "Glinka" potocznie bywa mylona z iłem, ale zwykle oznacza mieszaninę frakcji (często z domieszką piasku), przez co może być mniej jednorodna i nie musi spełniać cechy "mało przepuszczalny" w takim stopniu jak ił. W zadaniu wymagane są cechy najbardziej charakterystyczne dla iłu.
- "Pył" jest również małoziarnisty, jednak typowo nie daje tak silnej spoistości i tak niskiej przepuszczalności jak grunt ilasty; w praktyce pyły mogą łatwo tracić nośność po zawilgoceniu, ale nie są utożsamiane z "mocno spaja się" w takim stopniu jak iły.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się jednocześnie bardzo drobne uziarnienie + duża spoistość + niska przepuszczalność, najczęściej chodzi o grunt ilasty.
