Metodę amortyzacji rozpoznajemy po tym, jak zmienia się kwota odpisu w kolejnych latach oraz jaki jest przebieg spadku wartości środka trwałego.
W przedstawionej tabeli:
- w roku 1 odpis wynosi 2000 zł (10 000 → 8000),
- w roku 2 odpis wynosi 2000 zł (8000 → 6000),
- w roku 3 odpis wynosi 2000 zł (6000 → 4000),
- w roku 4 odpis wynosi 2000 zł (4000 → 2000),
- w roku 5 odpis wynosi 2000 zł (2000 → 0).
Kwota odpisu jest stała, więc koszt zużycia środka trwałego jest rozłożony równomiernie w czasie. To dokładnie odpowiada metodzie liniowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Metoda degresywna – odpisy są zwykle wyższe na początku i maleją w kolejnych latach (zmienna kwota odpisu), czego tu nie widać, bo wszędzie jest 2000 zł.
- Metoda jednorazowa – cała (lub zasadnicza) amortyzacja byłaby ujęta w jednym okresie, a nie w pięciu równych ratach.
- Metoda progresywna – odpisy rosną wraz z upływem czasu (również zmienna kwota odpisu), co jest sprzeczne z tabelą pokazującą stały odpis.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w danych widzisz tę samą kwotę odpisu w każdym roku, w praktyce niemal zawsze oznacza to amortyzację liniową. Jeśli odpisy są zmienne (malejące lub rosnące), rozważ metody nieliniowe.