Rowek wpustowy jest prostokątnym wycięciem wzdłużnym wykonywanym w otworze (np. w piaście elementu lub narzędzia nasadzanego), aby możliwe było osadzenie wpustu i przeniesienie momentu obrotowego pomiędzy wałem a piastą. W pokazanym przypadku (narzędzie nasadzane z otworem osadczym) rowek znajduje się wewnątrz otworu, więc kluczowe jest dobranie metody obróbki przeznaczonej do dokładnego kształtowania profilu w otworach.
Odpowiedź "przeciągacza" jest uzasadniona tym, że przeciąganie jest powszechnie stosowaną metodą wykonywania rowków wpustowych w otworach: przeciągacz jest narzędziem wieloostrzowym o narastającej wysokości ostrzy, dzięki czemu w jednym przejściu usuwa materiał i formuje wymagany kształt. Daje to dobrą powtarzalność, wysoką dokładność wymiarową oraz jakość powierzchni, co bywa istotne w elementach precyzyjnych, w tym w osadzeniu narzędzi.
Pozostałe propozycje nie odpowiadają temu zadaniu technologicznemu:
- "ściernicy" – ściernica służy do szlifowania; wykonanie wąskiego, prostokątnego rowka w otworze tą metodą jest typowo nieadekwatne (inne przeznaczenie narzędzia, ograniczenia dostępu i kształtu).
- "pogłębiacza" – pogłębiacz wykonuje pogłębienia (np. stożkowe lub walcowe) pod łby śrub, a nie wzdłużne rowki o profilu prostokątnym.
- "wiertła" – wiertło zasadniczo wykonuje otwory okrągłe; nie wytworzy wzdłużnego prostokątnego wycięcia w ściance otworu.
W praktyce alternatywnie spotyka się też inne metody wykonywania rowków w otworach (np. dłutowanie w produkcji jednostkowej czy EDM w trudnych materiałach), jednak w typowym ujęciu egzaminacyjnym rozpoznanie narzędzia do przeciągania jest kluczowe.
