KWALIFIKACJA PGF5 - CZERWIEC 2020

W przygotowaniu fotografii do druku kluczowa jest rozdzielczość obrazu w ppi (pixels per inch), czyli gęstość pikseli przypadających na cal w docelowym rozmiarze wydruku. Dla materiałów wysokiej jakości (takich jak fotografie) w praktyce prepress bardzo często przyjmuje się wartość około 300 ppi jako bezpieczną i zapewniającą dobrą szczegółowość przy typowych warunkach oglądania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do pytania o "rozdzielczość fotografii"?

• 200 spi – spi (samples per inch) spotyka się m.in. w kontekście skanowania/próbkowania. To nie jest standardowy zapis zalecanej rozdzielczości gotowej fotografii do druku w DTP, gdzie oczekuje się ppi.
• 120 lpi – lpi (lines per inch) opisuje liniaturę rastra (siatkę punktów rastra), a nie rozdzielczość zdjęcia. Liniatura dotyczy sposobu rasterowania w RIP i technologii druku.
• 1400 dpi – dpi (dots per inch) odnosi się zwykle do możliwości urządzenia drukującego (liczby "kropek" atramentu/tonera), a nie do rozdzielczości pliku ze zdjęciem. Wysoka wartość dpi nie oznacza automatycznie, że plik musi mieć tyle samo ppi.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "fotografia/plik graficzny do druku", najczęściej chodzi o ppi. Gdy mowa o drukarce/naświetlarce – częściej o dpi. Gdy o rastrze – o lpi. Zawsze myśl o tym, czy parametr dotyczy pliku, urządzenia czy rasterowania.

Uwaga praktyczna: w zależności od technologii, rodzaju pracy (plakat vs album), rastra i odległości oglądania spotyka się różne zalecenia, ale 300 ppi jest powszechnym punktem odniesienia dla jakości fotograficznej w druku.