Rozdzielnik kosztów to dokument wykorzystywany w rachunkowości kosztów do rozliczania (alokacji) kosztów, czyli przypisania ich do miejsc powstawania kosztów, nośników kosztów, zleceń lub produktów. Taki dokument powstaje zazwyczaj na podstawie innych danych (np. zestawień z kont kosztowych, ewidencji pomocniczej, raportów wewnętrznych), a jego celem jest wykonanie księgowania rozliczeniowego.
Dlatego odpowiedź "wtórnych" jest poprawna: dowody wtórne to te, które są sporządzane na bazie dowodów źródłowych albo wcześniejszych zapisów, często jako dokumenty wewnętrzne ułatwiające dekretację i rozliczenia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ:
- "kasowych" dotyczy dokumentów związanych z obrotem gotówką (np. KP/KW, raport kasowy). Rozdzielnik kosztów nie jest dowodem kasowym, bo nie potwierdza przyjęcia ani wypłaty gotówki.
- "pierwotnych" odnosi się do dowodów źródłowych potwierdzających powstanie operacji gospodarczej (np. faktura, rachunek, dokument przyjęcia/wydania). Rozdzielnik jest zwykle dokumentem rozliczeniowym, czyli następczym.
- "magazynowych" obejmuje dokumenty obrotu zapasami (np. PZ, WZ, RW, MM). Rozdzielnik kosztów nie opisuje ruchu materiałów ani towarów, tylko podział kosztów w ewidencji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "rozdzielnik", "zestawienie", "rozliczenie", "alokacja", to często chodzi o dokumenty sporządzane wtórnie (na podstawie wcześniejszych danych), a nie o dowody pierwotne.