W programie w funkcji setup() ustawiane jest wyjście cyfrowe: pin 13 pracuje jako OUTPUT. Następnie w pętli loop() stan tego wyjścia jest cyklicznie zmieniany: najpierw ustawiane jest HIGH, potem po 1000 ms (1 s) stan zmienia się na LOW, i znów po 1 s wraca do HIGH. Oznacza to, że na wyjściu pojawia się naprzemiennie stan wysoki i niski.
Dlaczego poprawna jest dioda LED?
LED jest elementem, który bardzo czytelnie pokazuje zmianę stanu logicznego: przy stanie HIGH (i poprawnym podłączeniu z ograniczeniem prądu) świeci, a przy LOW gaśnie. Dzięki temu bez dodatkowych przyrządów widać, że program działa i że pin jest przełączany w czasie. To typowa demonstracja działania wyjścia cyfrowego (tzw. "miganie LED").
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Rezystor sam w sobie nie daje bezpośredniego efektu obserwowalnego (nie świeci i nie sygnalizuje). Stosuje się go m.in. jako ogranicznik prądu dla LED, ale nie jest najlepszym elementem do demonstracji działania kodu.
- Kondensator również nie pokaże w prosty sposób przełączania HIGH/LOW. Jego działanie wymagałoby interpretacji ładowania/rozładowania (np. pomiaru napięcia), więc nie jest to "najlepsza" demonstracja dla początkującej prezentacji.
- Tranzystor jest elementem sterującym i zwykle używa się go do wysterowania obciążenia (np. LED, silnika, przekaźnika). Sam tranzystor bez dodatkowego obciążenia i poprawnego układu polaryzacji nie zapewnia prostego, jednoznacznego efektu pokazowego.
W praktyce do diody LED zwykle dobiera się rezystor ograniczający prąd oraz dba o prawidłową polaryzację. Jednak jako element pokazujący rezultat programu najbardziej intuicyjna i standardowa jest właśnie dioda LED.
