W tabeli prawdy wypisuje się wartości wyjścia Y dla wszystkich kombinacji wejść A i B. Dla dwóch wejść są zawsze cztery przypadki: (0,0), (0,1), (1,0), (1,1).
W podanej tabeli widzimy kluczową własność: Y=0 występuje tylko raz — wtedy, gdy A=0 i B=0. We wszystkich pozostałych trzech przypadkach Y=1. Taki wzorzec odpowiada bramce OR, czyli sumie logicznej: wyjście jest równe 1, gdy co najmniej jedno z wejść ma stan 1.
- OR: 0 tylko dla (0,0); 1 dla (0,1), (1,0), (1,1) — dokładnie jak w tabeli.
- AND jest inne, bo daje 1 dopiero, gdy oba wejścia są równe 1. Dla (0,1) i (1,0) wyjście byłoby 0, więc nie pasuje.
- XOR (alternatywa wykluczająca) daje 1 tylko wtedy, gdy wejścia są różne. Dla (1,1) powinno być 0, a w tabeli jest 1, więc odpada.
- NOT nie jest bramką dwuargumentową w typowym ujęciu tabel prawdy: neguje jedno wejście. Nie da się jej jednoznacznie dopasować do tabeli, w której wynik zależy od pary (A,B) w sposób pokazany powyżej.
Wskazówka egzaminacyjna: najszybciej rozpoznasz OR po tym, że jedynym wierszem z wynikiem 0 jest przypadek, gdy wszystkie wejścia mają 0.
