KWALIFIKACJA MEC9 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 10.
Rozważ układ sił przedstawiony w tabeli poniżej. Wszystkie siły działają w jednej płaszczyźnie. Czy układ sił jest w równowadze?
Siła [N]Kierunek
100Północ
100Południe
50Wschód
50Zachód
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Układ jest w równowadze, gdy wypadkowa sił wynosi 0. Siły 100 N na północ i 100 N na południe znoszą się, a siły 50 N na wschód i 50 N na zachód również się znoszą. Suma wektorowa w obu osiach jest więc równa zeru, co oznacza równowagę.

Pełne wyjaśnienie:

Warunek równowagi układu sił w płaszczyźnie (w sensie braku przyspieszenia postępowego) spełniony jest wtedy, gdy wypadkowa wszystkich sił jest równa zero. Ponieważ siła jest wielkością wektorową, trzeba uwzględnić nie tylko wartość, ale i kierunek oraz zwrot.

W podanej tabeli występują dwie pary sił o tych samych wartościach i przeciwnych zwrotach:

  • 100 N "Północ" oraz 100 N "Południe" – te siły działają wzdłuż tej samej linii kierunku N–S, ale w przeciwnych zwrotach, więc ich suma wektorowa w tej osi wynosi 0.
  • 50 N "Wschód" oraz 50 N "Zachód" – analogicznie znoszą się w osi E–W, więc suma wektorowa w tej osi też wynosi 0.

Skoro w obu prostopadłych kierunkach suma jest równa zeru, to całkowita wypadkowa w płaszczyźnie również wynosi 0. To uzasadnia odpowiedź: "Tak, układ sił jest w równowadze."

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Nie, układ sił nie jest w równowadze." – byłoby prawdą, gdyby choć jedna para nie miała równej wartości lub gdyby występowała dodatkowa siła bez "przeciwwagi". Tutaj wszystkie siły znoszą się parami.
  • "Nie można określić bez dodatkowych informacji." – do oceny wypadkowej wystarczają wartości i kierunki sił. Dodatkowe informacje byłyby potrzebne np. do analizy momentów, ale pytanie dotyczy równowagi układu sił w ujęciu sumy wektorowej.
  • "Równowaga zależy od punktu przyłożenia sił." – punkt przyłożenia ma znaczenie dla równowagi momentów (równowagi obrotowej). W tym zadaniu, przy podanym sformułowaniu i zestawie odpowiedzi, oceniana jest przede wszystkim równowaga sił (wypadkowa). Gdyby rozpatrywać pełną równowagę statyczną bryły sztywnej, należałoby dodatkowo sprawdzić warunek sumy momentów.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw "sparuj" siły o równych wartościach i przeciwnych zwrotach w każdej osi, a dopiero potem wnioskuj o wypadkowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najprościej: wypadkowa (suma wektorowa) wszystkich sił jest równa zero, więc ciało nie ma przyspieszenia postępowego. W statyce często rozróżnia się równowagę sił (ΣF=0) oraz równowagę momentów (ΣM=0).
Rozpatrz osobno sumę sił w osi N–S i osobno w osi E–W (albo w osiach x i y). Jeśli w każdej osi suma z uwzględnieniem zwrotu wynosi 0, to wypadkowa w płaszczyźnie także wynosi 0 i układ spełnia warunek równowagi sił.
Bo są to wektory o jednakowych modułach, ale przeciwnych zwrotach. Ich dodawanie daje wektor zerowy. W praktyce oznacza to, że "ciągną" lub "pchają" w przeciwnych stronach równie mocno, więc nie powstaje wypadkowa w tym kierunku.
Nie zawsze. Do oceny samej wypadkowej sił (ΣF=0) zwykle wystarczą wartości i kierunki. Punkt przyłożenia staje się kluczowy, gdy sprawdzasz momenty (ΣM=0), bo moment zależy od ramienia siły, czyli od położenia linii działania.
Gdy pytanie dotyczy pełnej równowagi bryły sztywnej albo gdy możliwy jest obrót mimo braku wypadkowej. Wtedy oprócz ΣF=0 trzeba spełnić ΣM=0. Typowe przykłady to belki, wsporniki, ramy i układy z siłami nieprzechodzącymi przez jeden punkt.
Najczęściej: nieuwzględnianie zwrotu (dodawanie samych wartości), sprawdzanie tylko jednego kierunku, mylenie równowagi sił z równowagą momentów oraz pochopne uznanie, że "brakuje danych", mimo że do wypadkowej wystarcza tabela sił i kierunków.
Nie. Taka para zeruje wypadkową w danym kierunku, ale w układzie mogą być jeszcze inne siły. Dodatkowo, nawet gdy ΣF=0, mogą występować momenty powodujące obrót. Dlatego zawsze analizuje się cały zestaw sił (a czasem także momenty).
W prostych przypadkach szukaj symetrii: równe siły w przeciwnych zwrotach w tej samej osi znoszą się. Jeśli widzisz komplet takich par w każdym kierunku działania, wypadkowa wyniesie 0. To szybka metoda na egzaminie przy układach N–S i E–W.
Ponieważ do jej opisu potrzebujesz wartości, kierunku i zwrotu (często także punktu przyłożenia). Wektorowy charakter siły sprawia, że przy sumowaniu liczy się znak/zwrot, a nie tylko liczba w niutonach. To podstawa zadań z równowagi.
Ćwicz: (1) rysowanie prostych schematów wektorów, (2) sumowanie sił w osiach prostopadłych, (3) rozróżnianie ΣF=0 od ΣM=0. Rozwiązuj krótkie zestawy zadań, gdzie zmienia się tylko jedna siła, aby wytrenować szybkie wykrywanie, czy układ jest zbilansowany.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 80% zdających egzamin. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "Układ jest w równowadze, gdy wypadkowa sił wynosi 0."

Źródła:

  • OpenStax University Physics Volume 1 – "Conditions for Equilibrium" (net force equals zero), https://openstax.org/books/university-physics-volume-1/pages/5-5-conditions-for-equilibrium (dostęp: 2026-03-02)
  • Engineering LibreTexts – "Equilibrium of a Particle" (vector sum of forces equals zero), https://eng.libretexts.org/Bookshelves/Mechanical_Engineering/Statics (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia – "Równowaga (mechanika)" / warunek wypadkowej równej zero (opis ogólny), https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3wnowaga_(mechanika) (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z mechaniki technicznej: dział "Statyka – równowaga sił"
  • Zadania rachunkowe z dodawania wektorów sił w 2D
  • Kursy wideo/lekcje o wypadkowej sił i warunkach równowagi w płaszczyźnie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego