W gastronomii na ilość odpadów wpływają zarówno odpady opakowaniowe (papier, tworzywa, szkło), jak i bioodpady (obierki, resztki poprodukcyjne, zwroty z talerzy). Działanie "Wprowadzenie systemu recyklingu i kompostowania" jest rozwiązaniem organizacyjnym, które porządkuje postępowanie z odpadami: umożliwia selektywną zbiórkę surowców wtórnych oraz oddzielenie frakcji biodegradowalnej do kompostowania lub odbioru. W praktyce oznacza to mniejszą masę odpadów zmieszanych oraz lepsze zagospodarowanie strumieni odpadów powstających w kuchni.
Odpowiedź "Zwiększenie ilości serwowanych posiłków" w typowych warunkach prowadzi do większej produkcji i większej liczby opakowań, resztek oraz zwrotów z talerzy, więc raczej zwiększa odpady niż je zmniejsza. Podobnie "Zwiększenie ilości używanych jednorazowych naczyń" generuje dodatkowy strumień odpadów opakowaniowych i jest przeciwieństwem działań ograniczających odpady.
Najbardziej problematyczna interpretacyjnie jest odpowiedź "Zmniejszenie ilości używanych składników". Jeśli rozumieć ją jako gorsze planowanie menu lub ograniczanie asortymentu "na ślepo", może nie zmniejszyć odpadów (np. powodować braki i niestabilność produkcji). Jeśli natomiast rozumieć ją jako lepsze planowanie zakupów i receptur, to rzeczywiście może ograniczać straty. Ponieważ jednak nie jest to sformułowane jako konkretna metoda (np. planowanie produkcji, kontrola stanów, FIFO, analiza strat), ma niższą jednoznaczność niż wdrożenie systemu recyklingu i kompostowania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "działanie" szukaj odpowiedzi, która opisuje realny, wdrażalny element systemu (procedura, segregacja, kompostowanie), a nie ogólnik lub działanie, które zwiększa skalę działalności (więcej porcji, więcej jednorazówek), bo to zwykle zwiększa odpady.
