Silnik indukcyjny składa się z dwóch podstawowych części: stojana (część nieruchoma) i wirnika (część obrotowa). Pytanie sprawdza, czy potrafisz rozpoznać element charakterystyczny dla wirnika w najczęściej spotykanej konstrukcji, czyli wirnika klatkowego.
Odpowiedź "Krótko zwarte pręty aluminiowe" jest poprawna, ponieważ wirnik klatkowy ma w rdzeniu wirnika żłobki, w których znajdują się przewodzące pręty (często z aluminium ze względu na technologię odlewu i koszt). Te pręty są zwarte na obu końcach (pierścieniami zwierającymi), przez co tworzą układ przypominający klatkę. To właśnie ta cecha odróżnia wirnik klatkowy od uzwojenia stojana.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują stojan:
- "Szereg cewek połączonych równolegle" – stojan zawiera uzwojenia (cewki) z przewodów izolowanych. Sposób połączenia cewek zależy od rozwiązania konstrukcyjnego, ale sama obecność cewek jest typowa dla stojana.
- "Cewki rozłożone symetrycznie wzdłuż obwodu" – to klasyczny opis uzwojenia stojana rozmieszczonego w żłobkach wokół obwodu, aby wytworzyć wirujące pole magnetyczne.
- "Kształt pierścienia z żłobkami do umieszczenia cewek" – rdzeń stojana ma postać pierścienia (pakiet blach) z żłobkami, w które wkłada się uzwojenie stojana.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się cewki/uzwojenie, najczęściej dotyczy to stojana. Jeśli pojawiają się pręty zwarte na końcach, to typowy wyróżnik wirnika klatkowego.
