Ruch wyprostu w stawie łokciowym to zwiększanie kąta między ramieniem a przedramieniem. Gdy wykonuje się go przeciwko sile grawitacji (czyli w warunkach, w których ciężar przedramienia "ciągnie" w stronę zgięcia), mięśnie odpowiedzialne za wyprost muszą wykonać pracę w postaci skurczu koncentrycznego – skracają się, aby unieść/wyprostować segment.
Najważniejszym mięśniem wykonującym wyprost jest mięsień trójgłowy ramienia, ponieważ jego czynność obejmuje prostowanie stawu łokciowego. Mięsień łokciowy jest klasycznie opisywany jako mięsień wspomagający wyprost oraz stabilizujący tylną część stawu łokciowego, szczególnie w końcowym zakresie ruchu. Z tego powodu zestaw "łokciowego i trójgłowego ramienia" odpowiada wymaganiu pytania: ruch wyprostu uzyskiwany skurczem koncentrycznym.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo wskazują mięśnie o odmiennej funkcji:
- "kruczo-ramiennego i ramiennego" – mięsień kruczo-ramienny działa głównie na staw ramienny, a mięsień ramienny jest typowym zginaczem stawu łokciowego, więc nie będą parą wykonującą wyprost.
- "ramienno-promieniowego i dwugłowego ramienia" – oba mięśnie uczestniczą przede wszystkim w zginaniu stawu łokciowego (a dwugłowy dodatkowo w odwracaniu przedramienia), więc funkcjonalnie są antagonistami wyprostu.
- "nawrotnego obłego i prostownika promieniowego nadgarstka" – mięsień nawrotny obły odpowiada za nawracanie przedramienia, a prostownik promieniowy nadgarstka działa głównie na staw nadgarstkowy; nie są głównymi prostownikami łokcia.
W nauce do egzaminu pomaga prosta zasada: dla stawu łokciowego zginacze to m.in. ramienny, dwugłowy i ramienno-promieniowy, a prostowniki to przede wszystkim trójgłowy oraz łokciowy jako wsparcie.