W grafie sekwencji (SFC/GRAFCET) kluczowe jest to, że działania przypisane do kroku obowiązują w czasie jego aktywności, a przejście do kolejnego kroku może zmienić, podtrzymać albo zakończyć wpływ na dane wyjście. W tym zadaniu oś czasu jest zdefiniowana jednoznacznie: 0 s to początek kroku 2. Następnie trzeba przełożyć działania z kroków 2 i 3 na przebieg sygnału Q1.
Jeżeli po analizie kroków 2 i 3 otrzymujemy informację, że:
- po 2 sekundach sygnał na wyjściu Q1 opada do zera,
- a potem, po zdarzeniu w kroku 3 (opisanym jako załączenie cewki), po 1 sekundzie sygnał na Q1 ponownie wzrasta,
to jedynym poprawnym wyborem jest taki wykres, który pokazuje dokładnie te dwie zmiany w poprawnych chwilach czasowych względem 0 s. Tę zgodność spełnia odpowiedź "wykres D".
Dlaczego pozostałe wykresy są błędne? W typowych dystraktorach pojawiają się cztery rodzaje pomyłek:
- Zły moment pierwszej zmiany – wykres pokazuje spadek Q1 wcześniej lub później niż po 2 s.
- Brak spadku do zera – wykres utrzymuje stan wysoki, jakby krok 2 w ogóle nie wyłączał Q1.
- Zły moment ponownego wzrostu – wykres pokazuje narastanie nie po 1 s od zdarzenia w kroku 3, tylko natychmiast albo z inną zwłoką.
- Odwrócona logika timera – student myli opóźnienie załączenia z opóźnieniem wyłączenia i rysuje przebieg "lustrzany" w czasie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj analizę w dwóch etapach: (1) zaznacz na osi czasu granice kroków oraz czasy z timerów, (2) dopiero potem rysuj stany 0/1 wyjścia Q1 jako odcinki stałe między zdarzeniami. To ogranicza ryzyko wyboru wykresu "na oko".
