W rozruchu gwiazda–trójkąt silnik klatkowy jest początkowo łączony w gwiazdę, aby ograniczyć prąd rozruchowy. Po osiągnięciu odpowiednich warunków (najczęściej po zadanym czasie) układ przełącza uzwojenia w trójkąt, co zapewnia pracę znamionową.
W treści wskazano dwa warunki: naciśnięcie przycisku S1 (start) oraz zadziałanie przekaźnika K4 (w praktyce często przekaźnika czasowego sterującego przełączeniem). W momencie przełączenia kluczowa jest zasada bezpieczeństwa: nie wolno dopuścić do jednoczesnego załączenia "gwiazdy" i "trójkąta", bo mogłoby to spowodować nieprawidłowe połączenia faz i skutkować zwarciem lub bardzo dużym prądem.
Dlatego poprawna sekwencja jest dwuetapowa:
- najpierw wyłączenie K3 (stycznika odpowiedzialnego za połączenie "gwiazdy"),
- następnie załączenie K1 (stycznika toru pracy po przełączeniu – w wielu układach jest to stycznik główny, który pozostaje załączony w czasie pracy lub element wymagany do przejścia w stan pracy w "trójkącie").
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo sugerują przełączenie w niewłaściwej kolejności lub z udziałem niewłaściwego stycznika: warianty z wyłączeniem K2 mogą wynikać z pomylenia roli stycznika "trójkąta" z rolą "gwiazdy", a wariant "wyłączenie K1, załączenie K2" jest typowym błędem polegającym na uznaniu, że stycznik główny powinien się przełączyć, zamiast pozostać w torze zasilania. W poprawnie zaprojektowanym sterowaniu blokady (styki NC/NO i często blokada mechaniczna) wymuszają, by po "gwiazdzie" najpierw nastąpiło rozłączenie K3, a dopiero potem możliwe było dalsze załączenie zgodne z przejściem na "trójkąt".
