Zasilanie symetryczne w elektronice oznacza, że układ otrzymuje dwa napięcia stałe o przeciwnych znakach względem wspólnego punktu odniesienia, zwykle oznaczanego jako 0 V, GND lub masa. Typowy zapis to +V, 0 V, −V. Takie zasilanie jest często stosowane w układach analogowych, aby sygnał mógł "wychylać się" zarówno dodatnio, jak i ujemnie, bez konieczności sztucznego przesuwania poziomu odniesienia.
Odpowiedź "symetryczne" jest właściwa, gdy na rysunku widać dwie szyny: dodatnią i ujemną względem wspólnej masy, albo gdy źródło jest przedstawione jako dwa identyczne napięcia połączone "środkiem" do 0 V.
- "trójfazowe" dotyczy zasilania AC z trzema przesuniętymi w fazie przebiegami (L1, L2, L3). Na schematach spotyka się oznaczenia trzech faz i zwykle przewodu neutralnego, a nie pary napięć +/− względem masy.
- "jednofazowe" to zasilanie AC jedną fazą (L i N). Sam fakt użycia dwóch przewodów nie przesądza o zasilaniu symetrycznym w rozumieniu elektroniki; tu kluczowe są napięcia dodatnie i ujemne względem 0 V.
- "nie symetryczne" opisuje typowe zasilanie z jedną dodatnią szyną (np. +5 V) i masą (0 V), bez odpowiadającej szyny ujemnej. Bywa spotykane w logice cyfrowej i wielu prostych układach, ale nie spełnia definicji zasilania symetrycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw poszukaj na rysunku punktu odniesienia (0 V/GND), a następnie sprawdź, czy występuje zarówno "plus", jak i "minus" względem tego punktu. To najszybsza i najpewniejsza metoda rozróżnienia zasilania symetrycznego od niesymetrycznego.
