Zwielokrotnienie (multipleksacja) pozwala przesyłać wiele strumieni informacji jednym medium transmisyjnym, rozdzielając je według wybranego "wymiaru" (czasu, częstotliwości, kodu lub długości fali). Odpowiedź WDM (Wavelength Division Multiplexing) jest właściwa wtedy, gdy kanały są rozdzielane długością fali światła, czyli w praktyce "kolorem" w torze światłowodowym. W takim podejściu kilka (lub kilkadziesiąt i więcej, w odmianach gęstych) sygnałów optycznych współistnieje jednocześnie w jednym włóknie, a na końcach toru są rozdzielane przez elementy optyczne pełniące rolę multipleksera i demultipleksera.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym kontekście:
- "CDM (Code Division Multiplexing)" opisuje technikę, w której kanały współdzielą to samo pasmo i czas, ale są rozróżniane przez różne kody (typowe skojarzenie: CDMA/rozpraszanie widma). To nie jest podział na długości fali światła.
- "FDM (Frequency-division multiplexing)" oznacza rozdział kanałów w dziedzinie częstotliwości. Choć pojęciowo bywa porównywane do WDM (bo długość fali i częstotliwość są powiązane fizycznie), w praktyce nazwa FDM dotyczy klasycznego podziału pasma częstotliwości w systemach elektrycznych/radiowych, a WDM jest terminem stosowanym dla kanałów optycznych w światłowodach.
- "TDM (Time Division Multiplexing)" to podział w czasie: kanały nadają naprzemiennie w kolejnych szczelinach czasowych. Nie wymaga rozdziału widmowego (częstotliwości/długości fali), tylko precyzyjnej synchronizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widać równoległe kanały opisane różnymi λ albo "kolorami" światła łączone/rozdzielane na jednym światłowodzie, typową odpowiedzią jest WDM. Gdy widać szczeliny czasowe – TDM; gdy pasma częstotliwości – FDM; gdy kody – CDM.
