Rzut siły (czyli jej składowa) na daną oś oblicza się ze wzoru:
Fproj = F · cos(α), gdzie α to kąt między wektorem siły a osią.
W tym zadaniu oś jest równoległa do siły, czyli ma ten sam kierunek. Oznacza to, że kąt α = 0°. A ponieważ cos(0°) = 1, dostajemy:
Fproj = 100 N · 1 = 100 N.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 50 N – taka wartość mogłaby wyjść, gdyby oś nie była równoległa, tylko tworzyła z siłą kąt, dla którego cos(α)=0,5 (np. 60°). W zadaniu nie ma jednak takiego kąta.
- 0 N – rzut byłby równy zero, gdyby oś była prostopadła do kierunku siły (α=90°, cos(90°)=0). To przypadek inny niż podany.
- 200 N – rzut na oś nie może przekroczyć wartości samej siły, bo |cos(α)| ≤ 1. Wynik większy od F jest więc sprzeczny z własnościami rzutu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal kąt α. Jeśli widzisz "oś równoległa" → α=0° → rzut równy całej sile. Jeśli "oś prostopadła" → α=90° → rzut 0.
