KWALIFIKACJA ROL2 - STYCZEŃ 2017

Silnik dwusuwowy wykonuje pełny cykl pracy w dwóch suwach tłoka (czyli w jednym obrocie wału korbowego). W wersji z zapłonem samoczynnym (ZS, Diesel) zapłon nie jest inicjowany iskrą, lecz następuje dzięki wysokiej temperaturze powietrza po sprężeniu, do którego następnie podaje się paliwo.

Dlatego na schemacie dwusuwu ZS szukamy przede wszystkim dwóch cech:

• Wtryskiwacza paliwa w głowicy (zamiast świecy zapłonowej). To element charakterystyczny dla ZS – paliwo jest dawkowne do cylindra pod ciśnieniem.
• Wymuszonego przepłukiwania cylindra świeżym powietrzem. Dwusuw nie ma "czasu" na naturalną wymianę ładunku jak czterosuw, więc często stosuje się sprężarkę/dmuchawę, która wtłacza powietrze przez okna dolotowe w tulei cylindra.

W schemacie B widoczna jest sprężarka doprowadzająca powietrze do cylindra oraz wtryskiwacz w głowicy. Taki zestaw elementów odpowiada klasycznemu rozwiązaniu dwusuwowego silnika wysokoprężnego.

Dlaczego pozostałe schematy nie pasują?

• A: obecność świecy zapłonowej sugeruje zapłon iskrowy (ZI), typowy dla dwusuwów benzynowych.
• C: widać zawory i fazę ssania charakterystyczną dla czterosuwu, a nie dla dwusuwu.
• D: pokazuje elementy układu wtryskowego (np. pompa wtryskowa), ale sam przekrój nie identyfikuje jednoznacznie dwusuwu; brak typowej dla schematu B prezentacji przepłukiwania i okien dolotowych jako cechy dwusuwu.

W praktyce warto pamiętać prostą regułę egzaminacyjną: dwusuw ZS = wtryskiwacz + wymuszone powietrze do przepłukiwania. To odróżnia go od dwusuwu ZI (świeca) i od czterosuwów (zawory i rozrząd).