W języku SFC/Grafcet sterowanie sekwencyjne opisuje się za pomocą kroków (stany/akcje) oraz tranzycji (warunki przejścia). Jeśli w treści zadania wskazano, że działania w krokach K4 i K5 mają być powtarzane kilkukrotnie, to w grafie musi pojawić się pętla obejmująca dokładnie ten fragment: wykonanie K4, potem K5, a następnie decyzja: albo wracamy przed K4 (kolejna iteracja), albo wychodzimy z pętli do dalszej części (K6).
Odpowiedź "D." spełnia te warunki, ponieważ:
- Najpierw występuje sekwencja K4→K5 (czyli powtarzany fragment jest zachowany jako ciąg kroków, a nie wybór jednego z nich).
- Po K5 jest rozgałęzienie alternatywne z dwoma ścieżkami.
- Gałąź prowadząca do K6 ma własną tranzycję (warunek wyjścia z pętli), co odpowiada logice "kończymy powtarzanie i idziemy dalej".
- Gałąź powrotna ma osobną tranzycję i wraca do miejsca przed K4, co realizuje kolejne wykonanie K4 i K5.
Pozostałe warianty są niepoprawne z typowych powodów spotykanych w analizie SFC:
- "A." ma powrót wpięty w niewłaściwym miejscu (nie tworzy poprawnej pętli po pełnym wykonaniu K4→K5 zgodnie z regułami przejść), przez co logika powtarzania nie odpowiada wymaganiu.
- "B." tworzy powrót dopiero po wejściu w obszar związany z K6, więc pętla obejmuje większy fragment cyklu niż tylko K4–K5. To częsty błąd: pętla "jest", ale powtarza zły zakres.
- "C." przedstawia rozgałęzienie równoległe/alternatywne między K4 i K5 (wykonuje się K4 albo K5), a nie sekwencję K4 i potem K5. Taki zapis nie odpowiada poleceniu powtarzania dwóch kroków wykonywanych kolejno.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj miejsce rozgałęzienia (czy jest po K5), zakres pętli (czy obejmuje tylko K4–K5) oraz czy są dwa warunki: powtórzenia i wyjścia.
