Silnik asynchroniczny pracujący w układzie Dahlandera jest silnikiem dwubiegowym. Istotą rozwiązania jest takie przełączanie połączeń uzwojeń stojana, aby uzyskać zmianę liczby biegunów pola wirującego. Ponieważ prędkość synchroniczna zależy od częstotliwości zasilania i liczby par biegunów, zmiana liczby biegunów powoduje skokową (a nie ciągłą) zmianę prędkości.
Dlatego odpowiedź "umożliwia uzyskanie dwóch prędkości obrotowych w stosunku 1:2" jest poprawna: w typowym układzie Dahlandera przełączenie uzwojeń zmienia liczbę biegunów w taki sposób, że prędkość przy jednej konfiguracji jest około dwukrotnie większa niż przy drugiej (w praktyce z uwzględnieniem poślizgu).
- Odpowiedź "umożliwia płynną regulację prędkości obrotowej silnika" jest błędna, bo płynna regulacja wymaga zmiany częstotliwości (np. falownikiem) lub innej metody pozwalającej na ciągłe sterowanie. Dahlander daje tylko dwa stałe biegi.
- Odpowiedź "umożliwia łagodny rozruch silnika" jest błędna, bo układ Dahlandera opisuje pracę dwubiegową i sposób przełączania uzwojeń, a nie specjalizowaną metodę ograniczania udarów przy starcie (jak układy softstart czy falownik).
- Odpowiedź "ogranicza prąd rozruchowy silnika" również jest błędna jako główna funkcja: ograniczanie prądu rozruchowego kojarzy się z rozruchem gwiazda-trójkąt, autotransformatorem, softstartem lub falownikiem. W Dahlanderze celem jest zmiana prędkości przez zmianę liczby biegunów, a nie dedykowana redukcja prądu rozruchowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa "Dahlander", myśl najpierw o silniku dwubiegowym i relacji prędkości wynikającej ze zmiany liczby biegunów. Jeśli w odpowiedziach pojawia się "płynna regulacja", zwykle chodzi o falownik, nie o Dahlandera.
