Skok suwaka oznacza długość odcinka, jaki w jednym cyklu pokonuje suwak wykonujący ruch posuwisto-zwrotny. Jest to parametr kinematyczny szczególnie istotny w obrabiarkach, w których ruch główny nie jest ruchem obrotowym, lecz właśnie ruchem liniowym wahadłowym (tam i z powrotem).
Dlatego odpowiedź "dłutownicę." jest właściwa: w dłutownicy suwak (zwykle z narzędziem dłutującym) wykonuje ruch posuwisto-zwrotny, a skok suwaka bezpośrednio determinuje zakres obróbki (np. maksymalną długość obrabianej powierzchni w jednym przejściu) oraz wpływa na dobór nastaw (liczba skoków na minutę, długość skoku, dobór posuwu).
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, bo opisują obrabiarki, w których parametry główne mają inny charakter:
- "wiertarkę." – kluczowe są zwykle parametry wrzeciona: prędkość obrotowa, zakres posuwu, średnica wiercenia, moc; nie opisuje się jej standardowo "skokiem suwaka" jako parametrem głównym.
- "szlifierkę." – istotne są obroty i wymiary ściernicy, prędkość obwodowa, posuwy stołu/wrzeciona, dokładność; pojęcie suwaka może występować jako element konstrukcyjny, ale "skok suwaka" nie jest typowo wskazywany jako główny parametr klasyfikujący szlifierki.
- "frezarką." – frezarka to obrabiarka z ruchem obrotowym narzędzia (frez), gdzie opisuje się m.in. prędkości obrotowe, posuwy, zakresy przesuwów osi. Dodatkowo forma gramatyczna tej odpowiedzi nie pasuje do pytania (narzędnik zamiast biernika), co także może wprowadzać błąd techniczny w teście.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać regułę: "skok" jako parametr główny najczęściej kojarzy się z ruchem posuwisto-zwrotnym (dłutownice, strugarki), a "obroty" z obrabiarkami o ruchu obrotowym narzędzia lub przedmiotu (wiertarki, frezarki, tokarki, szlifierki).
