Pojęcie dumpingu odnosi się do sytuacji, gdy przedsiębiorstwo sprzedaje swoje produkty za granicę po cenach niższych niż na rynku krajowym. W ujęciu ekonomicznym jest to strategia cenowa stosowana m.in. w celu wejścia na nowy rynek, zwiększenia wolumenu sprzedaży lub osłabienia konkurencji. Kluczowe w treści pytania jest porównanie cen: zagranica taniej niż kraj.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych mechanizmów i nie opisują zjawiska różnicowania cen w eksporcie:
- "barter" to wymiana towar za towar (lub usługa za usługę), czyli forma rozliczenia bez użycia pieniądza. Nie definiuje strategii sprzedaży po określonej cenie.
- "factoring" jest usługą finansową polegającą na finansowaniu/wykupie należności (np. faktur) przez wyspecjalizowany podmiot. Dotyczy płynności i zarządzania należnościami, a nie relacji cen kraj–zagranica.
- "franczyza" to model prowadzenia działalności, w którym franczyzobiorca korzysta z marki i know-how franczyzodawcy na podstawie umowy. To forma organizacji biznesu i dystrybucji, a nie definicja sprzedaży eksportowej po niższej cenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się porównanie cen między rynkami (krajowym i zagranicznym) i mowa o sprzedaży poniżej poziomu krajowego, najczęściej testowanym pojęciem jest właśnie dumping, a nie forma rozliczeń (barter), finansowania (factoring) czy model współpracy (franczyza).
