W amortyzacji degresywnej roczny odpis oblicza się od wartości niezamortyzowanej (netto) na początek danego roku, stosując stawkę z wykazu podwyższoną odpowiednim współczynnikiem. W tym zadaniu stawka wynosi 10%, a współczynnik 2, więc efektywna stawka degresywna to 20%.
Krok 1 – odpis za 2017 r.
Wartość początkowa: 110 000,00 zł.
Odpis 2017: 110 000,00 × 20% = 22 000,00 zł.
Po tym odpisie wartość niezamortyzowana wynosi: 110 000,00 − 22 000,00 = 88 000,00 zł.
Krok 2 – odpis za 2018 r.
Podstawą nie jest już 110 000,00 zł, tylko 88 000,00 zł (wartość po umorzeniu z 2017 r.).
Odpis 2018: 88 000,00 × 20% = 17 600,00 zł.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Kwota 22 000,00 zł odpowiada odpisowi z pierwszego roku (2017), gdy podstawą była wartość początkowa. W 2018 r. podstawa jest niższa, więc odpis także musi być niższy.
- Kwota 11 000,00 zł wynikałaby z zastosowania 10% do 110 000,00 zł, czyli z pominięcia współczynnika (brak podwyższenia stawki do 20%).
- Kwota 8 800,00 zł odpowiada 10% od 88 000,00 zł, czyli ponownie pokazuje błąd polegający na naliczeniu od właściwej podstawy, ale z niewłaściwą stawką (10% zamiast 20%).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach degresywnych zawsze sprawdź, czy w treści podano współczynnik. Jeśli tak, najpierw wyznacz efektywną stawkę (stawka × współczynnik), a dopiero potem licz odpis od wartości netto na kolejny rok.