W tego typu zadaniach punktem wyjścia jest definicja stężenia procentowego: jest to informacja, ile części (zwykle masy) substancji stanowi 100 części roztworu końcowego. Dlatego najpierw trzeba odczytać z recepty dwie wielkości: (1) ilość rezorcynolu oraz (2) wielkość roztworu końcowego (czyli to, do czego roztwór jest uzupełniany).
Następnie stosuje się ogólny schemat obliczeń:
- stężenie % = (ilość substancji / ilość roztworu końcowego) × 100%
Kluczowe jest, aby dobrać właściwy mianownik: liczymy względem całego roztworu po sporządzeniu, a nie tylko względem samego rozpuszczalnika. Jeżeli recepta podaje uzupełnienie "do" określonej masy lub objętości, to właśnie ta wartość jest podstawą obliczeń.
Odpowiedź "0,60%" jest zgodna z takim rachunkiem po podstawieniu wartości wynikających z recepty.
Pozostałe wartości są typowymi konsekwencjami błędów rachunkowych:
- "0,30%" często wynika z przypadkowego podwojenia mianownika albo wzięcia połowy ilości substancji (np. odczytania innej jednostki niż w recepcie).
- "0,15%" bywa skutkiem jednoczesnego błędu w jednostkach i dodatkowego przeliczenia (np. potraktowania wartości jakby była już w % i ponownego podzielenia przez 100).
- "1,20%" zwykle pojawia się, gdy student przyjmie zbyt małą ilość roztworu końcowego (np. policzy tylko część składu, pomijając uzupełnienie "do ...") albo omyłkowo podwoi ilość substancji.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź, czy wynik ma sens liczbowy (np. czy nie jest dokładnie 2× większy lub 2× mniejszy od wartości, która pojawia się po szybkim oszacowaniu), oraz czy na pewno używasz tej samej wielkości (masa z masą albo objętość z objętością) zgodnie z zapisem recepty.