Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2015



PYTANIE NR 2.
Substancją czynną Aluminii subacetatis solutio jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aluminii subacetatis solutio to roztwór, którego substancją czynną jest zasadowy octan glinu (związek glinu z anionem octanowym). Pozostałe propozycje to inne związki glinu (wodorotlenek, siarczan(VI), węglan), więc nie odpowiadają nazwie "subacetatis".

Pełne wyjaśnienie:

Nazwa Aluminii subacetatis solutio wskazuje na roztwór związku glinu związanego z pochodną kwasu octowego (człon "acetatis" odnosi się do octanu). W praktyce recepturowej i w nazewnictwie chemicznym taki roztwór wiąże się z zasadowym octanem glinu, dlatego odpowiedź "zasadowy octan glinu" jest właściwa.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "wodorotlenek glinu" – jest związkiem zasadowym, ale nie jest octanem. Sam człon "zasadowy" w nazwie nie oznacza automatycznie wodorotlenku; w tym przypadku kluczowe jest "subacetatis", czyli powiązanie z octanem.
  • "siarczan (VI) glinu" – odpowiada anionowi siarczanowemu(VI), a nie octanowemu. Taki związek miałby w nazwie odniesienie do siarczanów, nie do octanów.
  • "zasadowy węglan glinu" – zawiera anion węglanowy, więc także nie pasuje do członu "acetatis". Może mylić przez obecność słowa "zasadowy", ale chemicznie to inna sól.

Wskazówka egzaminacyjna: w nazwach łacińskich zwracaj uwagę na "rdzeń" anionu (np. acetatis → octan, sulfas/sulfatis → siarczan, carbonatis → węglan). To zwykle najszybszy sposób wykluczenia odpowiedzi z innym anionem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co oznacza nazwa Aluminii subacetatis solutio?
To łacińska nazwa roztworu związku glinu związanego z octanami. Człon "subacetatis" odnosi się do pochodnej kwasu octowego, więc w praktyce wskazuje na roztwór zasadowego octanu glinu, a nie na siarczan, węglan czy wodorotlenek.
Jak rozpoznać w nazwie łacińskiej, że chodzi o octan?
Szukaj członu "acet-" (np. "acetatis"), który wiąże się z anionem octanowym. To typowy "trop" w zadaniach z nazewnictwa: pozwala szybko odróżnić octany od siarczanów ("sulf-") i węglanów ("carbon-").
Dlaczego wodorotlenek glinu nie jest poprawną odpowiedzią?
Wodorotlenek glinu jest związkiem zasadowym, ale nie zawiera anionu octanowego. W nazwie "subacetatis" kluczowe jest odniesienie do octanu. Sam fakt, że coś jest "zasadowe", nie przesądza o wodorotlenku jako substancji czynnej.
Czy "zasadowy" w nazwie zawsze oznacza wodorotlenek?
Nie. "Zasadowy" może oznaczać także sól zasadową (np. zasadowy octan), czyli związek, który w porównaniu do soli "obojętnej" ma inny skład i właściwości. Dlatego trzeba czytać cały człon nazwy, a nie opierać się tylko na jednym słowie.
Jakie są najczęstsze pomyłki przy nazwach soli glinu na egzaminie?
Najczęściej myli się aniony: octan vs siarczan(VI) vs węglan. Drugą typową pułapką jest wybór "najbardziej znanego" związku glinu (wodorotlenku) bez analizy członu nazwy. Pomaga nauka rdzeni: acet-/sulf-/carbon-.
Co to jest substancja czynna w roztworze recepturowym?
To składnik, który odpowiada za działanie preparatu (farmakologiczne lub miejscowe), w odróżnieniu od rozpuszczalnika i substancji pomocniczych. W pytaniach egzaminacyjnych chodzi o wskazanie właściwego związku chemicznego wynikającego z nazwy preparatu.
Kiedy w aptece spotyka się roztwory związków glinu?
Najczęściej w kontekście receptury i preparatów do zastosowań miejscowych. Technik farmaceutyczny powinien umieć prawidłowo zidentyfikować surowiec po nazwie łacińskiej i nie pomylić go z inną solą glinu o podobnie brzmiącej nazwie.
Jak odróżnić siarczan(VI) glinu od octanu glinu w nazwie?
Octan będzie miał odniesienie do "acet-" (np. acetatis), a siarczan(VI) do "sulf-" (np. sulfatis). Na egzaminie to najszybszy sposób rozróżnienia, nawet gdy oba związki zawierają ten sam kation (Al3+).
Dlaczego zasadowy węglan glinu nie pasuje do członu "subacetatis"?
Węglan wiąże się z anionem CO32− i w nazwach łacińskich zwykle nawiązuje do "carbon-". "Subacetatis" wskazuje na związek związany z octanem, więc węglan (nawet "zasadowy") jest inną klasą soli.
Jak się uczyć nazw łacińskich surowców do receptury na MED.9?
Skuteczne jest uczenie się "rdzeni" anionów i kationów oraz robienie fiszek: nazwa łacińska → nazwa polska → typ związku (sól/kwas/zasada). W zadaniach testowych najpierw identyfikuj anion z nazwy, dopiero potem wybieraj odpowiedź.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aluminii subacetatis solutio to roztwór, którego substancją czynną jest zasadowy octan glinu (związek glinu z anionem octanowym).

Materiały:

  • notatki z receptury aptecznej dotyczące roztworów i ich składu
  • powtórzenie nazewnictwa soli nieorganicznych (octany, siarczany, węglany, wodorotlenki)
  • zestawienia nazw łacińskich surowców farmaceutycznych używanych w aptece (materiały dydaktyczne szkoły)
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego