W postępowaniu administracyjnym dowody mają służyć ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Jednym z typowych środków dowodowych są zeznania świadków. Nie każda osoba może jednak zostać świadkiem w każdej sprawie, ponieważ przepisy przewidują ograniczenia związane m.in. z tajemnicami prawnie chronionymi.
Odpowiedź "duchowni, co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi" jest prawidłowa, ponieważ tajemnica spowiedzi ma szczególnie silną ochronę. Jeżeli zeznania miałyby dotyczyć okoliczności poznanych w ramach spowiedzi, nie można skutecznie przeprowadzić dowodu z przesłuchania w tym zakresie. W praktyce oznacza to, że organ nie powinien opierać ustaleń na takich zeznaniach i musi poszukiwać innych dowodów (np. dokumentów, informacji od innych osób, oględzin).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo opisują relacje ze stroną, a nie ustawowy zakaz bycia świadkiem:
- "współpracownicy strony" – współpraca może wpływać na ocenę wiarygodności, ale sama w sobie nie musi wyłączać przesłuchania. Organ może przesłuchać taką osobę i następnie krytycznie ocenić jej zeznania w zestawieniu z innymi dowodami.
- "osoby utrzymujące kontakty towarzyskie ze stroną" – podobnie, znajomość nie jest automatycznym wyłączeniem. To raczej sygnał do ostrożnej oceny, czy świadek nie ma motywacji do przedstawiania faktów jednostronnie.
- "członkowie rodziny strony" – więzi rodzinne mogą rodzić ryzyko stronniczości, ale co do zasady nie stanowią bezwzględnego zakazu dowodowego. Istotne jest odróżnienie: możliwość przesłuchania od oceny mocy dowodu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się "tajemnica" (np. spowiedzi), zwykle chodzi o formalne ograniczenie dowodowe, a nie o samą wiarygodność lub emocjonalną bliskość świadka ze stroną.
