W diagnostyce szkodników na różach kluczowe jest rozróżnienie, czy uszkodzenia są wynikiem żerowania gryzącego, czy ssącego. Odpowiedź "Gąsienice motyli." jest właściwa, ponieważ gąsienice należą do szkodników gryzących i typowo pozostawiają na liściach ubytki tkanki: wygryzione dziury, postrzępione brzegi, nadżerki, a czasem tzw. "szkieletowanie" liścia (pozostają nerwy).
Pozostałe odpowiedzi opisują grupy szkodników o innym mechanizmie żerowania, więc zwykle dają inny obraz:
- "Przędziorki." (szkodniki ssące) najczęściej powodują drobne, liczne punkciki i mozaikowate przebarwienia, matowienie liści, a przy silnym występowaniu także delikatną przędzę. Zazwyczaj nie ma wyraźnych dziur i wygryzień tkanki.
- "Wciornastki." uszkadzają powierzchnię liścia i płatków, dając często efekt srebrzenia, smużek lub drobnych przebarwień. Również nie jest to typowy obraz dużych ubytków blaszki.
- "Mszyce." pobierają sok roślinny, dlatego częściej obserwuje się zwijanie i deformacje młodych liści/pędów oraz spadź (lepkość) i wtórnie czarny nalot grzybów sadzakowych. To inny typ objawów niż klasyczne wygryzienia.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: dziury i ubytki = zwykle szkodnik gryzący; przebarwienia, srebrzenie, zniekształcenia bez ubytków = częściej szkodnik ssący. Następny krok to potwierdzenie rozpoznania lustracją (obecność larw/gąsienic lub odchodów, uszkodzenia brzegów liścia, aktywność nocna wielu gatunków).
