Pytanie dotyczy doboru czynności, które mają wspierać korzystne wzorce i prawidłowe nawyki ruchowe u pacjenta po udarze mózgu. W praktyce oznacza to m.in. takie prowadzenie aktywności dnia codziennego (ADL), aby nie utrwalać nieprawidłowych kompensacji, dbać o bezpieczne ustawienie kończyn i tułowia oraz wzmacniać prawidłową kontrolę posturalną.
Odpowiedź "fizjoterapeuty." jest właściwa, ponieważ fizjoterapeuta odpowiada za ocenę i usprawnianie funkcji ruchowych (np. napięcia mięśniowego, zakresu ruchu, koordynacji, równowagi, chodu, transferów). Terapeuta zajęciowy, realizując cele funkcjonalne w zadaniach (mycie, ubieranie, przygotowanie posiłku, przenoszenie przedmiotów), powinien opierać się na zaleceniach dotyczących sposobu poruszania, obciążania kończyn, ustawienia łopatki/ramienia czy zasad asekuracji, aby terapia była spójna i bezpieczna.
Odpowiedź "psychiatry." nie pasuje do treści, bo psychiatra zajmuje się diagnozą i leczeniem zaburzeń psychicznych oraz farmakoterapią, a nie kształtowaniem wzorców ruchowych. W rehabilitacji poudarowej może pojawić się wsparcie w obszarze nastroju lub zachowania, ale nie jest to kluczowe źródło zaleceń dla reedukacji ruchowej.
Odpowiedź "protetyka." jest nieadekwatna, ponieważ protetyk koncentruje się na doborze i wykonaniu protez oraz zaopatrzenia protetycznego, co nie stanowi standardowej osi pracy z pacjentem po udarze w zakresie nawyków ruchowych (chyba że występują szczególne potrzeby zaopatrzenia, co nie wynika z pytania).
Odpowiedź "logopedy." jest błędna w tym ujęciu, bo logopeda koncentruje się na komunikacji, mowie oraz często na połykaniu (dysfagii). To bardzo ważny obszar po udarze, ale nie dotyczy bezpośrednio doboru czynności kształtujących nawyki ruchowe całego ciała.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "wzorce/nawyki ruchowe" szukaj specjalisty odpowiedzialnego za rehabilitację ruchową. W pytaniach o mowę/połykanie – logopeda; o zaopatrzenie w protezy – protetyk; o leczenie zaburzeń psychicznych – psychiatra.
